406

Ve hemen ölebilirim. Bir rüyanın sihrinde yok olup gidebilirim, bir hayalin içinde kaybolabilirim kendimce. Hem de hemen, çorbamdan bir yudum bile almadan, dumanı tüten sigaram bitmeden uçup gidebilirim. Beni uçuran kanatlarım değil elbette kollarım. Hemencecik bütün göğü kucaklarım, hiçbir zaman hayatı böyle hevesle ellerimde tutmadım. Şimdi dümdüz uzanan bacaklarım olmasa da ayakta kalabilirim. Şimdi gören gözlerim, yazan ellerim ve duyan kulaklarım. Hepsinden ayrı, hepsi bir yana bir de aklımda duran unutamadıklarım, hatıralarım. Ve hemen ölebilirim çünkü çaresizdir anılarım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s