396

Bugünlerde hiç durmadan seni düşünüyorum. Boş bir zamanı doldurur gibi değil, seni zamana sığdırmaya çalışıyorum. Yürürken bir anda yavaşlıyorum, gözlerimi bir an kapatıp açmakta zorlanıyorum, susuzluğumu dindiremiyorum. Nasıl oluyorda kapıdan çıkar çıkmaz kendimi yapayalnız buluyorum. Niçin hayallerimi evden çıkarıp kolumda seni dolaştıramıyorum. Gözlerinde gördüklerimi göğün yüzünde bulamıyorum. Çiçekleri koklamaya heves ediyor, umduğumu bulamıyorum. Biliyor musun öğreniyorum. Çatalı zeytine batırıyorum, sokaktan geçenlerin izleyip nereden gelip nereye gittiklerini anlıyorum. Anlamıyorum. Sokakta bir ağacın dallarında, zeytin ağaçlarının kıymeti ve canlılığıyla seni bir arada buluyorum. Bugünlerde hiç durmadan seni buluyorum. Hiç kaybetmemiş gibi seninle yürüyen bedenimi, sesini duyan kulaklarım ve gözlerine bakan gözlerimi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s