Seni Düşünüyorum – Nâzım Hikmet



Türkiye Komünist partisi, 
                 T.K.P.'m benim,
                        seni düşünüyorum.
Sen dünümüz, bugünümüz, yarınımızsın,
en büyük ustalığımız,
                   en ince hünerimizsin.
Sen aklımız, yüreğimiz ve yumruğumuzsun.
Dünyada bir anlı şanlı soyun var :
sen küçük kardeşisin V.K.P. (B)'nin.
Sen bana bugün
           mübarek alnımdaki yara yerinle
ve işçi bileklerinde zincir izleriyle göründün, 
yürüyorsun dimdik, pırıl pırıl.
Ömrümde yalnız seninle 
         ve senin safında olmakla övündüm. 


Bacımınkiler gibi gök gözlü şehrim,
                      İstanbul'um
                         seni düşünüyorum.
Oturmuşum deniz kıyısına, 
bakıyorsun limana gelen Amerikan zırhlısına.
Hastasın, açsın, öfkelisin.
O da bakıyor sana,
hem de nasıl,
efendinmiş,
       patronunmuş,
             sahibinmiş gibi itoğlu it.


Bozkırdaki tarlalar sizi düşünüyorum.
Belki karasapanla sürülürdünüz,
kavruk olurdu ekininiz,
kavruktu mavruktu, buğday idi ya,
Amerikan şimdi beton dökmüş oraya,
ölüme uçak alanı yapmış sizi.


Uzun uzun şoseler sizi düşünüyorum.
Üstünüzden kervan geçmez, kuş uçmaz,
ölmeğe, öldürmeğe gidilir yalnız.


Seni düşünüyorum tornacı Rahmi.
Belki bu sabah basıldı evin,
belki şimdi Birinci Şubedesin,
kolların kelepçeli arkadan,
                kan içinde yüzün gözün.
Biliyorum söyletemezler :
''Barış Yolu'' dergisini kimden alıp dağıttığını.


Seni düşünüyorum Hasan oğlu Hüseyin.
Mangalardan birinin bilmem kaçıncı eri.
Selâm vermedin diye, çipil teğmen,
             basıyor tokadı sana.
Sen sımsıkı duruyorsun,
             yüzünde beş parmağın yeri.
Biliyorum, Hasan oğlu Hüseyin
kaçacaksın,
      katletmiye gitmiyeceksin
                Korede kardeşleri.


Seni düşünüyorum Hatçe kadın.
İnsandan çok arık toprağa benziyorsun,
               hayır topraksızlığa.
Beş çocuk doğurdun, üçü öldü.
Fakir köy halkını peşine taktın,
         gidiyorsun zaptetmeğe
           süngülerin ardındaki bey toprağını.


Üniversiteli kız seni düşünüyorum.
İçerdesin bir yıldır,
en az üç yıl verecekler.
Bana bir şiirimi okumuştun,
sesin kulağımda hâlâ.


Seni düşünüyorum sayacı İsmail Usta.
Marşal emretti, açıldı gümrük kapıları,
sen dükkânın kapısını kapattın,
zarf, kâat sattın.
        Galatasaray'da, postanenin orda.
Dilendin sonra,
        sonra öldün veremden,
               ev halkıyla beraber.


Seni düşünüyorum anne.
Büsbütün perde indi mi gözlerine?
                Karanlıkta mısın?


Karıcığım, seni düşünüyorum.
Sütün kesildi mi büsbütün,
emziremiyor musun artık tosunumu
                       Memed'imi?
Ev kirasını bu ay verebildin mi?
Ben aklında mıyım?


Mavi bulutlar geçiyor altın kubbelerin üzerinden,
kırmızı bacaların,
beyaz kulelerin üzerinden mavi bulutlar geçiyor.
Bakıyorum Moskova'nın pencerelerinden birinden
        seni düşünüyorum memleketim
        memleketim Türkiye'm seni düşünüyorum
zaten bir dakka çıktığın yok aklımdan,
hasretin dayanılır gibi değil
    Moskova'da yaşamanın saadeti olmasa,
    burda herkes sormasa seni benden,
Sovyet insanlarından her gün mektup gelmese,
sevmese seni onlar
benim onları sevdiğim kadar.


                                        Moskova, 9.10.1951

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s