386

Hatırlıyorum seni. Düşümde görüyorum, ekmeğimin üzerindesin besleniyorum. Radyo çalıyor, cızırdıyor, sesini duyuyorum. Bine ayrılmış bulutlar birleşiyor, az sonra yağmur yağacak pencereyi açıyorum. Yazıyorum. Kelimeler yetse neler derim, neler söylerim. Okumazsın. Çiçeğin üzerinden bal damlıyor, yollar hep uzuyor, bilmediğim bütün sokaklarda birisi var sana benzetiyorum. Sen değilsin. Sen güneşin açmadığı günde, sen uykusuz gecede, uyuşurken kolum durduğu yerde hatırlıyorum seni. Seni ellerimin arasında, kollarım birbirine kavuşunca bir de toprağa çıplak ayakla basınca hissediyorum buradasın. Yanımdasın, ineceğiz birkaç durak sonra. İlk kez beraber geldik buraya, yürüyoruz. Kaldırımlarda sıralanmış yaprak döken ağaçlar, yürüyoruz dümdüz. Yolun sonu göğe varacak olmalı, uzaklar öyle umutlu öyle mavi. Hatırlıyorum seni şimdi omuzlarımda biriken yükün altında, yorgun adımlarımda. Yanımdasın, dümdüz yürüyoruz, bu adımlar göğün yüzüne basacak gibi hevesli. Yanımdasın ama hatırlıyorum hâlâ seni, yüzünde uzakların şimdiki hali. Ellerimin çaresizliği, ne kadar yol gitsek birbirimize varamayız ikimizde biliyoruz hepsi beyhude, nâmütenahi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s