381

Seni, hüküm sürülen, hoyratça ezilen toprak gibi değil; Seni, en sevdiğim meyveyi veren ağaç gibi seviyorum. Mevsimine göre maviyi yeşili severler, ben her halini bildim, seviyorum. Kaldırımda yürür gibi değil, ayaklarımın altından bulutlar akar gibi. Affedilmiş bir günahın yükü yok sırtımda, sahip olduğum his çiçekler sulayan ellerin saadeti. Güneş sarı amma sararmıyor papatyaların kalbi. Tam vaktinde varılan yerdeyim, tam şu anda yağmur çiseleyen bulutun altındayım, yıldızlar tastamam gecedeyim. Neredeyim? Kış güneşi doğmuş memleketin sınırları içindeyim. En güzel mevsimdeyim. Aklımda sen, ellerimin içinde sana doğru giden rüzgar, sana yazıyorum, mesafelere öfkeliyim. Sıcacık ışıklara ateş verir gibiyim, kızgın ellerim terliyor yazıyorum, öfkeliyim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s