370

Derin kazın kuyumu, derinlerde bilsinler ruhumu. Güneş görmesin pencerem, karanlığa açılsın kapılarım. Unuttuklarım, yıldız gibi dikilsinler tepeme, aslında hiçbirini unutmadım. Vurun beni, ama neyle? Kurşun sıksan deler mi kelimeleri, içinden akan kan kırmızı mıdır sahiden, tüm kullandığım harfler unutulup gider mi içinizden? Fikirlerimi ayırın gövdemden, hareket edemesin parmaklarım. Sesimi alın ağzımın içinden, sessiz sedasız kalın, uyuyun ama lütfen. Lütfen, derinlere bırakın beni. Okyanuslar olsun gökyüzüm, balıklar, unuttuklarım. Unutsun beni birkaç saniyede ardımda bıraktıklarım. Boğsun beni kapımı açtıklarım. Yeterince solgun değil mi suratım, susadım. Beni, kendimle bırakın. Burası benim karanlığım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s