368

İyi şeyleri yalnızca gece beklemek, iyilikleri gece hatırlamak gibi. Sonsuza dek sürecek sanki izleri, ayak basılmamış yerlere dikilmiş ağaç gibi, yağmurlu topraklarda susuz kalma ihtimali ve işte bunun gibi unutmak yaşanan hisleri. Doğanın mutlak gereği de işte bu değil mi, nefes nefese bırakıyor dokunamamak, izlemek tenini. Evet, o nefes öldürüyor hiç durmadan atan kalbimi. İçimden geçenleri, söyleyemediklerimi, sıcacık ellerin hiçbir soğuğa etki edememesi. Sen olmasan üşüyen herkes bu sıcağa dört koldan sarılırdı sanki, fakat yalnızca geceleri. Geceler iyiliklerin sahibi, güneşe sahip gökyüzü, iki sıcak elin tek sebebi güzelliğin misali.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s