367

Akarsulardan koca bir çınara, dağların başından kırlara, güneşin zindanından gölge bir ağacın altına varıyorum. Dinliyorum, sesini duyuyorum. Bakıyorum uzaklara, seni içimde buluyorum. Susuyorum herkese, yere, göğe susuyorum; İçimden sana anlatıyorum. Seninle doyuyorum. Direniyorum, savaşıyorum, kan akıtıyorum, acımasız şeyler yapıyorum ama nafile; Senden kaçamıyorum. Sabahın köründen yarısına gecenin, çiseleyen yağmurun altından bir anda sağanaga tutuluyorum, birkaç adımla bunu yapıyorum, bir iki göz kırpmayla. Hayaller ettikten hemen sonra o güzel şeyler hiç yokmuşcasına kendime dönüyorum, kötü talihimle bir beş dakika münakaşa ediyorum. Kaybediyorum, inan bana daha çoğunu istiyorum. Senden üzerime bir çığ düşsün, şimşekler çaksın penceremin önünde, sönen ışıkların içinde usul usul kapansın gözlerim, rüzgarın içimi titretsin, yavaşlasın soluğum; Fakat fikrime dokunamazsın, sabaha dek kollarımda olacaksın. Bu ihtimali yıldıramazsın.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s