365

Sen kapıdan içeriye adımını bir solukta attın, seni hemencecik kollarıma aldım, akan kanı durdurdum, su sızdıran duvarı onardım. Bir mucize değil elbet fakat o anda gecenin karanlığını aydınlattım, ışıkları kapattım. Şimdi simsiyah zamanın, şimdi karmakarışık hayatın, renkleri silinmiş duvarların ortasında, gözlerinin ışığında buradayım. Yanındayım, yurdundayım baharın. Solmuş papatyaların, parçalanmış bulutların, okyanusların derinliğinde kalanların, yitirdiğim genç yaşlarımın şifası; Kollarımdasın, sımsıkı sarıldığım belinde dolaşıyor parmaklarım. Artık ben her yanında varım, bir mucize değildi elbet fakat hepsini bir solukta yaptın. Bana doğru bir adım attın.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s