362

Eğer nefesim yetseydi biraz daha durabilirdim karşında. Hangi sokaktan geçersem geçeyim, hangi denizde yüzersem yüzeyim hatta hangi geceden güneşe yüz çevirirsem çevireyim; Pişman olup yolun sonuna geleceğim. Islak saçlarımdan toprağa düşen damlalar, ah, uzanacak mı ellerime vadettigin uzaklar. Şimdi hangi yoldan yürürsem sana gideceğim, hangi rengi seversem seni iyi edeceğim, papatyalar içinde gibiyim tertemiz tüm gördüklerim; Ve işte esas şimdi seninle değil miyim? Hem de soluk soluğa tüm düşündüklerim. Canım acıyor fakat bu beden yalnızca sana varabilmek için. Taşlar kesiyor ayaklarımı, çiçekler temizliyor kanımı, rüzgarı aldım karşıma ve gözlerim hep ileride; Gelecekte, belki birkaç adım sonra ya da soluklanınca bir ağacın altında, bir yudum su alınca dudaklarım çatladığında biliyorum seni hemen karşımda bileceğim. Karşımda bedenimi dudaklarına teslim edeceğim. Ellerinde bütün nihayetim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s