351

Hiç göğe bakmadın mı ya da bir çiçeğe ellerini sürüp koklamadın mı, dün gece bir kere bile saymadın mı yani yıldızları? Gökte süzülen bembeyaz duman, kökünden yandı seninle gittiğimiz o yapayalnız orman. Ateşe teslim ettik evimizi, şimdi mi yanmaya başladı cehennemin tiril tiril alevi? Beni yanıbaşına kim getirdi, kimler öğretti bana konuştuğumuz dili; Nereden öğrendim dudaklarında sancılanan şehveti. Yepyeni bir dünya, yepyeni! Ardımızda kaldı eskiyen suların, esen rüzgarın serinliği. O rüzgar körükledi ateşi. Yalın ayaklarla yürüdüm işaret ettiğin yeri, nefes bile almadan tuttum yeniden ellerini, öğrendim gözlerine göğü işaret edebilmeyi. Hemencecik oldu hepsi, belki de şimdi. Şimdi öğrendin olup biten bunca şeyi. 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s