345

​Sana teslim ediyorum kendimi. Şimdi, aklımdan geçirirken gözlerini, bir filmin ortasında sahnelemek ikimizi, düşe kalka ilerlesek bile vardığımız evimizi özlüyorum; Sana uzatıyorum yerin yedi kat altından ellerimi. Sakın başka kollara bırakma bedenini. Bir başka sıcağı tatmaman için sana bırakıyorum merhametimi. Yastığından topladığım saç tellerini istiyorum senden, kokunu götürmek istiyorum nefesinden, bir de izlemek istiyorum son kez uyurken masumiyetini. Sana ancak böyle inanırdım. Sanki dudaklarından kötü hiçbir söz çıkmamış, ellerin günaha bulaşmamış, ruhunda ki çiçekler solmamıştı ki ben seni geceleri melek sanırdım. Fakat şimdi, sana bırakıyorum söylediğim tüm güzel kelimeleri. Bir kavanoz çilek reçeli, masada bir lokma ekmeğimi, son sözlerimde ki tüm iyi dilekleri, tavanımızda var sandığımız yıldızları, galaksileri. Adresine ulaşan mektup gibi, eceli gelen bir fani, yolunu kaybeden çocuğun karşısına çıkan annesi misali; Sana teslim ediyorum dişlediğim omuzunu, gülen yüzünü. Soldurma sakın dudaklarında ki gül bahçelerini.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s