313

Kuşbakışı izlesem geçmişimi, her köşeden çeker alırdım bana bakmamış olsa da güzel gözlerini. Uzun bir yol boyu, her yanı çiçeklerle çevrili, bana ayaklarının nasıl adım adım geldiğini. Bir adımın dahi nasıl ince hesap edildiğini. İncecik bileklerinle bana hazırladığın o küçücük paketi, içinde ki mevsimi, yeryüzünü, her nefesi. Kalbime işlenmiş, beni iyi eden parmak izlerini. Belki aynaya bakınca bilirsin bana bu dünyayı ne de güzel ettiğini. Sen kuşlar gibi, senin ayakların belki okyanuslardan bir göz kırpışı ile geçti, bilmediğim gibi yüzmeyi; Sesinin duyunca hızlanan kalp atışlarımı, düzensiz nefes alış verişlerimi. Seninle konuşurken öğrendim ben yüzmeyi. Sen şimdi ilk gülüşüm misali, hatırlamadığım kadar eski, tamamen içimden geldiği gibi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s