307

Yanında değilim, sabah çıkmayacağım karşına, görmedin ki hiç yüzümü, gelemem bir anda aklına, rüyalarına. Bir hiçmişim gibi, farkında değilim günlerin. Artık bu dünyaya terk edildiğimi hissediyorum, yoluna gitmiyor ayaklarım, çığlık atıyorum, mühürlü dudaklarım. Uzakta ellerin, uzakta o göğe bedel gözlerin, ben, uçamayan kuşlar gibiyim; En çok göğe hasretim. Güneşe değmeli sırtım, göğün içinde kulaç atmalı kanatlarım, nefesinden solumalıyım kadın. Fakat ben uzaktayım, sen bulutlardasın. Sabah olsun istiyorum fakat ben, karşına çıkmayacağım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s