305

Bugün bir satır daha yazdım. Bugün, sesine sarıldım, saçlarına uzun uzun baktım, evet ellerine hiç dokunamadım. Gözlerini açtın, kocaman parladın, bulutlardan daha uzaktın; Bugün bir nokta daha koydum, yeni bir sayfa açtım. İsmine bir satır daha yazdım, gül yüzünü bir cümleyle daha anlattım. Burnundan öptüğümü, göğü kucakladığımı sessizce kâğıtlara fısıldadım, yazmadım. Harfleri unuttum, sesimi çıkarmadım. Ben, pencerenin ardında karanlıktaydım, sen, pencereden esen rüzgarla nefes aldın. Nefesime karıştın. Göğü anlattım, hani şu hiç sönmeyen yıldızları, göz kapaklarını, günü, geceyi ve sabahı. Alacakaranlığı. Hatta kokunu, papatyaları. Yalnız sana yazdım, kâğıtlara bizi anlattım. Sustuğum zaman da oldu elbet ama hiçbirini unutmadım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s