302

Şimdi ancak varabildim yanına, şimdi ulaştım yolun sonuna, sonsuzluğa; Biraz susamış dudaklarımı dudaklarına uzatınca. Bir anda geldim, bir kuş kadar hafifim sen kollarımda olunca. Ağır uykunda, taradığın saçlarında, sayıkladığın her anda, aklında, ben damarlarında, damla damla. Uçurum kenarı gibi geliyor yatağın her tarafı, sıkı sıkı sarılmış kollarım, ellerim her telinde, saçlarında. Ben sana geldim, sana doğdum bu dünyada. Ne kadar geç kalsam da, tanrılar yağmur dökerek önüme engel koysa da, biraz susamış olunca, su gibi akıyorsun düşlerim ve rüyalarımda. Sen, yapayalnız, bir başına uyusan da. Ben göz bebeklerinde doğuyorum her sabah uyandığında ya da sen uyusanda; Ben, göz kapakların altında. Huzuru duyuyor içim, huzur, içinden konuşsanda sesinde, duyurduklarında. Esiyor rüzgar, varıyor her gece sabaha, sen de öyle geliyorsun ya bana; Tanrılar engel olsa da. Benimle konuşuyor için, bana isyanın, bana okudukların, hiç bitmeyecek gibi siyahın ortasında, bütün gece susmuş olsakta. Ancak varabildim yanına, gün gibi doğsan ya, bir anda, bir göz kırpışınla. Günü bekliyorum, yıldızların ışığı sönmüş olsa da, bedenin kollarımda. Sıkı sıkı sarılıyorum belinden, ancak yarınlara.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s