300

Şu an yalnızca evimdeyim. Pencereden geride müebbet hapisteyim. Kuşlara bakınca yerin dibindeyim. Yanımda uyuyorsan cenette, senden uzaktaysam sürgündeyim. Bu bedene mecburum, nefesimle çürüyor haleti ruhiyetim. Yeryüzündeyim, çiçek bahçeleri içindeyim. Birkaç adım sonra bataklığın pençesinde kirleneceğim. Yağmur altında ıslak, kokunu duyunca bulutlar peşindeyim. Yere bakıyorsam ayak izlerini takipteyim. Bu benim, buradayım, kalabalıklar arasında ezilen görünmezim. Duymadığın tek şey, benim çıkmayan sesim. Ve sen her şeye sahipsin, sen benim her şeyim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s