296

Sensiz ilk adımlarım; Adeta ayak basılmamış topraklardayım, kurumuş ağaçların, dere yataklarının arasındayım.. Nefessiz kalıyorum, pek uzakta dudakların, sonsuz hissiyatım.. Gökten yağan yağmurlar, senden arda kalanlarım. Sular altındayım. Saçlarımdan omuzlarıma damla damla akıyor senden kalan hatıralarım. Düşününce elbette ki bir yudum gibisin, kalbimden damarlarıma gidenler; Damla damla içime işliyor sensiz yapamadıklarım, içimi acıtıyor uzaklığın adım adım. Bir bilsem, bir hayal etsem de seni yanıbaşımda görsem, bir iz bıraksan peşinden gitsem, neredesin bir kez görsem bitanem. Seni uzaktan uzun uzun izlesem hissettirmem, çok özlesem, sarılsam kollarına saçlarına esen rüzgar içinden. Burnundan son bir kez öpsem, izin verir miydin yeniden gözlerinin içinde kendimi bulabilsem? Neredeyim ben? Kayboldum sırt çevirdiğin yerde, çıt çıkmayan sesinden. Sessizliğin içinden, sensizlikten. Sana gitmeyen yolların çaresizliğinden.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s