294

Güneş bazı günler doğmuyorsa gözlerinden bilirim ben sabahı. Gecenin bir yarısı da aydın olur içim, gün batarken akşama doğru da. Fakat gün, bana baktığında, gözlerini bana açtığında, derin nefesler alarak aklının içine beni koyduğunda aydın olur. Sen gökyüzünde olsan da, sağımda uyanmış huzur içinde soluklansan da. Ellerimin ucunda durursun, nefesimde ve hatta damarlarımda. Zaman zaman uyursam gelirsin elbet rüyama, sen bilinçaltımda. İçime sığmıyorsun, günler birbiri ardına, zaman sonsuz bir boşluk, doluyorsun her anıma. Benim en güzel anılarıma, bir anda. Bir tek dokunuşunla.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s