283

Güzel mi sanki bahar, gökten mi düşer sanırsın şu sarhoş damlalar, hala mı açık sokakta ki lambalar; Bak yukarı, ışıl ışıl mı parlıyor yıldızlar. Hepsi basit yanılgılar, ucuz yalanlar, gözlerimin içine bak, içinde görmezsin böyle palavralar. Şimdi tutsam elini, koşsak biriken sulara doğru, uçsak mı yoksa gökyüzüne, görsek mi gittiğimiz yolu. Yolun sonunda koca bir uçurum var, ayaklarımızda yalnız papuçlar, kapalı gözlerimiz kırların arasında ki gölgeye koşar, adımlarımız sonsuzluğa iz bırakmadan kaçar. Yolun sonunda kocaman bir ağaç var, gölgesinde ise küçük papatyalar. Kocaman gözlerin, kocaman açacaklar, eğer mevsim olursa bahar. Sıcacık olana dek tutarsam ellerini, gün hemencecik doğar, değişir mevsim; Gelir ise ancak öyle gelir bahar, işte o zaman papatyalar ellerinin arasında kocaman olacaklar. Parlar elbet o zaman yıldızlar. Kim bilir sende daha kaç mevsim var, gözlerini aç göreyim, nereden geliyor bu güzel yağmurlar. Senden önceydi tüm boşluklar, uçurumlar.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s