272

Bu ilk geçişim değil buradan, ilk dönüşüm değil kaldırımlar yolundan, hep en uçlardan. Kaç gece geçti üstünden, kaç güneş doğdu şuradan, gözümüzün karşısından, solumuzdan. Son kez mi tutmuştum ellerini, sonu gelmedi. Son kez mi görmüştüm gözlerini, gözümün önünden ayrılmadı yüzünün güzelliği. Son kez mi dokunmuştun ruhuma, ruhum henüz bu bedene geri dönmedi. Ben de yeniden geldim, yeniden uğurladım seninle gidenleri. Ayak bastığım taşa toprağa baktım, bir izde aradım. Çok kez burada uyandım, bir kez bile kokuna rastlamadım. Sen, şimdi en uzaktasın. En uzağa da gideceğim, en uzakta kalbinin içine, en güzeline dokunacağım. Şimdi yalnız gözlerimi kapatacağım ve sonra saçlarında ki kokuda mest olacağım. Hiçbir şeyini unutmadım, eğer ulaşırsam kirpiklerinden bir tane alacağım fakat saçların uzun, uzun saçların içinde hala kayboluyorum kadın!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s