267

Yelken açalım doğal bir limandan uzak bir adanın kumsalına doğru. El değmemiş ağaçlardan bir sal yapalım beraber, yanımıza güzel yiyecekler alalım. Kulaçlar atalım suyun üzerinde ilerlemek için, küreklerle bulandırmayalım suyu, kokuna bulansın yosunlar. Balıklar unutur ya gördüklerini, biz de unutmayalım el ele tutmayı, göz göze bakmayı. Güneşin altında yeni bir toprağa ayak basacakken, sularda yüzerken ellerimiz, soğumuşsa tüm bunlar olurken içimiz; Unutmayalım, iç içe geçsin her küçük mola da bedenimiz/sesimiz/nefesimiz. Yolumuz elbet bitecek, yanacak bu özensiz sal, kokunda yüzecek balıklar, peşimizden uçacak kuşlar; Evimize dolacak kumsaldan esen rüzgar. Az kaldı iyileşeceğiz herkesten uzakta, yolları yok yanımıza varmaya, seslerini işitmez kulaklarımız dalgaların vurduğu kumsalda. Benimle gel sevgilim, bak, açık pencerenin ardında kocaman bir dünya var, kırık ceviz kabuğu içinde de, göz kapakların kapanınca da. Benimle gel, uzakta küçük bir ada var, içinde kocaman dünya, gözün açık olsa da biz ne istemişsek hepsi orada.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s