256

Sağanak dinmiyor, fırtına çarpıyor kulağıma iç sesimi şiddetle bastırıyor. Sular akıyor saçlarımdan, su nefes gibi içime doluyor, su hatırlatıyor kokunu; Başka ne bu kadar temiz kokuyor? Yere kadar değiyor dalları, boyun eğiyor ağaçlar, kuşlar nerede, onlarda mı saklanmışlar? Peki ya sulara doyamamış balıklar? Hangisi hoşnut halinden, hangi yol açık önümde, hangi ışık köreltmiş ki gözlerimi ben senden vazgeçeyim. Tanrılar öyle istemiş, tanrılar kuşlara su, balıklara nefes ikram etmiş. Bize kalan uzaklık biraz geç bitmiş, fakat yine gelmişim. Sularlarla, temiz havayla, biraz geciktim fakat zamanla; Fermanımı yırttım birkaç damlayla.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s