250

Eğer yaşadığın yerde her sabah gün doğuyorsa, gecenin kasvetli havasını/karanlığını gökyüzünde bir yıldız deliyorsa ve uyurken bile kalbin atıyorsa; Bil ki seninleyim. Bastığın yerin altında, nefes aldığın havada, gözlerinin gördüğü her rengin ardında, gölgenin kalbindeyim. Elbet kanatlanırsa ruhun yıldıza, düşerse bedenin toprağa, gözlerin severse bir rengi ya da koşarsa ayakların benden uzağa, gölgende çarpan kalbin içindeyim. Söyle sevgilim, nereye gidelim? Nereye kadar yeter nefesin, yetmediği yerde rüzgar eser çehrene, durup soluklan bir ağacın gölgesinde. Kalbinin içine kadar ineyim, korkma ağacın yaprakların da gözlerim; Sen kapat gözlerini, seni ben iyi ederim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s