248

Trenler çıktı yola çiçekleri eziyor rayların üstünde, vapurlar inmiş, kaçışıyor balıklar pervanesi hızında. Turuncu bir portakal düşüyor ağaçtan çamurun tam içine, bulutlarda birikmiş söylenmemişler dökülüyor papatya tohumlarının dibine. Kim duyuyor yorgun adımlarını tüm bunlar olurken, hangi tren çıkmış sana geliyor? Çiçekler seni istiyor, raylar üzerinde türlü renkler de yaprakları kesiliyor. Vapurlar siren çalıyor, sağır balıklar yolunu kaybediyor. Söylüyorum yine de bulutlar yağmur döküyor; Kulaklarım dinlenmiş olmanı bekliyor. Sonra mevsimler adım adım değişiyor, yolumu şaşıyorum sana giderken. Cennet bu yüzden mi var tanrım, saçlarını ıslatacak temiz bulutlar orada mı birikiyor? Yalnız orada senin olacak çiçekler, şimdiden renklerini gizliyor. Ben de gel demeni bekliyorum, ne tren ne de vapur istiyorum. Ne yöne baksam sana gidiyor ayaklarım, hayaller ne güzel şey, rüyamda seninle hep baş başayım. Fakat sesini duyar gibi oluyorum, gelmiyor uykularım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s