240

Sebepsiz geldim ben buraya, sebepsiz durdum, sebepsiz çöküp oturdum bu eski, yıkık kaldırım kenarına. Elbet eski iki güzel kalbin buluşma yerinin tam ortasına, küçük bir kızın gözyaşının düştüğü kara toprağa, ne kadar yükseğe zıplasakta sevgilim, düşeceğiz işte yıldızların altına. Soluma vuruyor ılık rüzgar, özlem kokuyor, sıcağı seni anımsatıyor, ellerimi ısıtıyor. Öğretilmiş sanki rüzgara karşı uçuyor kuşlar, dilimden dökülenleri sana uçuruyorlar. Gözlerim önüne düşüyor küçük siyah damlalar, kulaklarım da çınlıyor sesin; Nasıl ki özlüyor seni kalbim, öyle de siyaha boyanacak gri bulutlar. Agaçlar da yapraklar dökülüyor,  mevsim sensiz sonbahar, dilimde aşkına adanmış umutlar, kelamlar; Kuşlar hepsini sana anlatacaklar.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s