238

Sana söylediğim tüm sözler bir kitap haline gelse, kimse okumaz onu. Kimse tek kelimesinden anlamaz, söylenen onca güzel şeyi kimseler umursamaz. Görmemişler ki gözlerinin içini, yüzünde gülücükleri, duymuş mu kulakları sesini, içlerine düşmemiş ki seni öpme hevesleri. Hangisinin nefesi karışmış nefesine, kim öğrenmiş konuştuğumuz dili; Tek harfinden anlamıyor o çok bilen zihinleri. Beraber yürüdü ayaklarımız, anlatsam nereye gittik bilirler mi? Uçurumdan düşen onlar değil, ne bilsinler kanatların değerini.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s