227

Gecenin bir vakti ansızın geliyor, hazırlıksız bitiyor gün, gözlerime karanlık hemen doluyor. Sadece bir insanın uyuyor olması sinirlerimi bozuyor, aklıma olur olmaz şeyler geliyor, sabah edemiyorum ki geceyi, gücüm neye yetiyor? Uyandırmaya elvermiyor içim, ona uyuma diyemiyorum; Uyumuyor artık gözlerim. Biraz çıkıp bakıyorum etrafa, biraz yorulsun ayaklarım, biraz nefes alayım, geçsin şu hayalsiz zaman, bir an önce uyansın, kavuşalım…
Düşünürken görüyorum, gölgeler karanlığın üzerine düşüyor. Sessiz sedasız gece bitiyor, kimse farketmiyor, karanlık bir zaman sonra siyaha dönüyor. Özlem, içimden taşıyor. Geceye gücüm ancak böyle yetiyor. Gün doğmadan, siyah parlıyor. Herkesler kayıp, yalnız o uyuyor.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s