222

Sana söylediğim her şeyi ispat edebilirim. Hayal midir hepsi, hayallere ellerini değdirebilirim. Gözlerini kapatmadan ancak bir kısmını gösterebilirim.  Önünde kelebekler uçar fakat kanatları nasıl acır bilemezsin. Acıyı duyurmam narin bedenine. Bir tutam huzur serperim ellerine.
Eğer kapanırsa gözlerin, duyarsan kulaklarında sesimi, ısınırsa için soğuğa aldırmadan, bilirsin ki uçan kelebekler uzaktır sana. Acısı uzak, kısa ömrü ve imkânsız yarınları uzak. Bir gerçek duymak istersen fısıldarım kulaklarına, imkânsız bir ses ile suların altında, gece karanlığında, gözlerinin siyahında. Duyar mısın söylüyorum, kaybolduğum rüyanın kalabalık sokaklarında. Duvarlara yazılmış adının altında. Bir papatyanın bir şehre kattığı güzel kokusunda. Kulaklarında yankı eder sesim, burnunda bir papatya kokusu. İçinde bir huzur, kalbinde sessiz atışlar. Hepsi senindir bilesin, hepsi göz kapakların altında. Ben ise tam da kalbinin ortasında, göğüs kafesinde, hatırlamadığın anılarda, unuttuğun rüyalarda. Sen de olan tüm boşluklarda.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s