209

Zaman kendi mutlak hakimiyetini gösterdi. Mevsim değişti, bulutlar çekildi, güneşi ateşe verdi, ağaçlar döküldü yapraklarını rüzgarlar süpürdü ve geceleri uzattı, insanları uyuttu. Uyudu hepsi, rüyalar gördü, sesler işitti, dakikalarca bilinmez şeyler sayıkladı zihinleri. Hepsini farkettim, uyutmadım öyle bir anda gözlerimi, önce senden bahsettim kendime. Anlattım bakışını, gülüşünü, yazdım defterime bildiklerimi. Bildim geçen günleri, bildim beni büyüleyen hayallerini ve sildim geri kalan anlamsız hisleri. Özledim seni, zamana karşı duramadım fakat çok özledim; Az önce kapıdan çıkmışsın gibi ayak seslerini.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s