205

Uzaklardan uzanıyorum sana, uzaklardan tutuyorum ellerini. Biraz beyaz buluttan, sağanak yağmurdan, dağlardan, koca bir çınardan. Hep çok uzaktan, en fazla okyanustan, uçan kuşların kanatlarından. Zamansız esen, üşüten rüzgarla sarılıyorum kollarına. Okşuyorum saçlarını yıldızlardan, yüzüne dokunuyorum rüyanda, burnundan öpüyorum ipek yastığından. Hep mi böyle geçer zaman, hep mi böyle akrep yelkovan, vuslat ne vakit iner göklerden; Gökyüzü ne vakit aydınlanır uçsuz bucaksız karanlıktan.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s