191

Fakat sen beni sert bir rüzgarın ardından yağan ılık yaz yağmuruyla yakaladın. Ellerimde kopan düğmelerim, üzerimde ince kareli gömleğimle. Tüm gökyüzüyle sarıldın bedenime, dokunduğun yerleri ferahlattın. Ne kadar uzakta olsan da ellerini bulutlardan uzattın. Damla damla geldin, damağımı ıslattın, burnuma, dudaklarıma karıştın kurulamadım. Gitsen de ıslandı saçlarım, dağıldı bakışlarım. Birkaç adımım kalsa da yolumdaydın, dağların üzerinde, ağaçların dallarında, kuşların kanatlarında. Sen bana geldin, gitsen de kurumaz damarlarımda kanım, bir kere her nefesime karıştın. Mani olmadım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s