189

Zaman, bizim konuşmadığımız vakit güçlenmiş, koca bir dağ olmuş göğüs kafesime oturmuş. Özlemin bir çöl olmuş yüreğimde birleşmiş, tozutmuş. Gece gündüz karışmış birbirine, gözlerim ayırt edemez hale düşmüş. Fakat bir selamın, bir güler yüzün yıktı o koca dağı aramızdan, çöllerde kum taneleri zerrelere parçalandı kayboldu nazarımdan. Besbelli zamana meydan okuduk biz, besbelli koca dağları yıktık, susuz çöllerde çiçekler açtık. Müsade et bir akşam kahvesi içelim beraber, bir yudum suyu aynı bardakta dudaklarımıza pay edelim. Karanlık çökmeye yakın evine bırakayım, evinin önünde bırakayım ellerini. Sonra karanlığa karışıp meydan okuyayım akşama. Kokun ne de olsa avuçlarımda, dudakların değdi dudaklarıma, sözlerim sihirdir artık geçen zamana.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s