177

Biz beraber gezdik kızıl güneşin altında, her anıyla yürüdüm ayaklarınla, beraber. Bir çiçek, bir kelebek, bir akarsu, bir esinti rüzgar geçti yanımızdan, iç içe. Saçların uçuştu, üşüdü kolların, dolandı ayakların dayandın üzerime geldik, göz göze. Tutup uçurdum ellerini, parmaklarını göklere tuttum, işaret etti bakışların indi hepsi yere, bite bite. Beraberdik, iç içe karıştık, dolandı elimiz ayagımız, hepsi biterken başladı kaynamaya kanımız. Öyle de çok bağlandık, yıldızları çimenlerde üzülerek izledik. Üzüldün, düşmediler. Üzülmesen gerçeğe dönerdi hikayeler ama kalırdık el ele, parmakların göklerde, bakışların ışıl ışıl; Kalbimde sıcaklığın kaynar, yakmadan ısıtırım kollarını göğüs kafesimde. Biz yine çimenlerin üzerinde, kalbimiz çarpar, kalbini duyarım kalbimde.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s