175

Keşke sensizligimi bilseler. Uçmazdı kuşlar, esmezdi rüzgar, doğmazdı güneş, atmazdı kalbim, dolmazdı cigerlerime nefes. Olmazdı hayat, bilselerdi sensizliği. Ruhum harap, ağzım tek kelime etmez. Bilmiyorlar sensizliğin yükünü, kambur belim, ayaklarımda yok takat bir adım gitmez. Kulaklarıma dolar bir ince ses, kim söyler senin gibi adımı, uykumu böler gece gündüz o güzel nefes. Nakış gibi işlendi içime, sen gelsen sen de inanmazdın geldiğine. Sensizlik şifasız bir hastalık, böyle büyük bir illet.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s