152

Sizin bildiğiniz yoldan değil, güneşle geldi bana, yağmurla, geceyle karanlıkla. Engel durmak ne haddime, ben de onu sevdim. Gece gibi yağmur gibi. Yağmur sonrası kokusuyla, burnuyla, elleriyle, küçük parmaklarıyla. Zorla değil, hayatın doğal akışıyla. Uyurken bile durmadan nefes alışımla çok. Gökkuşağı gibi manzaram oldu, izledim sabaha doğan güneş edasıyla. Biriktik, hayat olduk. Size dokunmadık, kendimize huzur olduk. Birbirimize dokunduk, hepsini yaşattık.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s