149

Bir gece rüyada sözleştik, uyandığımda onunda bu sözü hatırladığını biliyordum. Sebepsiz yere bakışlarımız birbirimize dönüyordu ve bunu aynı anda yapıyorduk. Gözlerimiz verdiğimiz sözü birbirine karşı tutuyordu, az sonra kulaklarımda sesi çınlamaya başladı. Fakat o güzelce oturmuş kahvesini içiyordu. Yaptığı her şey güzeldi. Biraz uzaktaydı. Eğer nefes almak olmasa bu bedenleri her yerde yaşatabilirdik. Herkesten uzak olmamız ve bu bedenlerde yaşamamız gerekiyordu. Ruhumuz birbirine çoktan kapılmıştı, söze itaat bedenimi ele geçiriyordu. Nefes almak henüz kaçınılmazdı. O hala çok güzeldi, biraz uzakta sözünü tutuyor bana karışıyordu.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s