146

Hepsinden kaçmışken ben, yalanı dolanı sineye çekip unutmuşken. Sarıya maviye düşman iken siyaha dost, kardeş elim samimice uzanmışken; Sen! Düşerken sessizliğin içime, sevgini nefes nefese yaşatırken, yağmur gibi hızlı hızlı damla damla dolarken gözlerime. İzledim, gördüm, duydum, yazdım, okumadım kaçırmadım uykularını uzun gecelerce. Sustum çekildim, oturdum bir eski bankın üzerine, dalgalara bildirdim alıp götürdüler bizi maviye. Karanlık kaldı geride, siyaha tutuldum sustum kaldım böylece. Dinlemedi kimse, harf harf okudum duymadılar, uyudular gözlerin gibi sakince.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s