113

Ben pek çok şeyi de sevmem aslında. Yemekleri, insanları, hayvanları, ağaçları, rüzgarları, denizi, renkleri yeri gelir betonları. Yeter ki bankları güzel yere koysunlar. Fakat denizi seyretmeyi ne sevmem ne de severim. Sıcağı, soğuğu sevmem ki ikisi de yakmıştır içimi kayıp şehirde. Ben en çok su içerim, su gibi renksiz, kokusuz, duru yüreğim. Öyle kalmalı ki lekeli vicdan ecelimdir, kaderim ertelemez bunu, acımadan yaşatır bilirim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s