92

Yorgundun, dilinden bir kaç kelimeyi zorla söküp aldım, suyunu içirdim ellerimle. Seviyordun, seviyorduk beraber, geceye duyurmadan uyuyamazdık. Sanırım boğazından akan suyun sesi kaçırmıştı uykumu, öyle güzeldin ki yok olmayacak gibi, hiç yaşlanmayacak ve hiçbir gecenin karanlığına karışmayacak gibiydin. Avutamıyordum kendimi, ölümsüz gibi görünsende faniydik elbette. Pek yeteneksiz hayal gücüm düştü aklıma, her yer karardı o anda. Az sonra kıyametler koptu, az sonra tüm insanlar yok oldu, tanıdığım yollar, uçan kuşlar, yüzen balıklar birer birer öldüler. Güneş düştü, ay ikiye ayrıldı parçalandı, kurudu denizler ard arda. Kılıma zarar gelmedi, burnum bile kanamadı, tek başıma kaldım. Kafamı çevirip orada mısın diye bile bakamadım. Su içirirken elime düşen bir damla uyandırdı bilincimi, kurumamıştı beklemişti sanki. Onu öperek doğruldum, ardından içtim; Doymuştum. Yanına uzandım, birkaç dakika sonra uyandık, birkaç dakika sonra gözlerini açtın, birkaç dakika sonra burnuna dokundum öptüm, birkaç saniye sonra ölümsüzdük anladım. Sabaha duyurdum sevgimi, kalbine bildirdim, kulaklarına ulaştırdım, gülen yüzüne sebep oldum. Hepsini hiç ölmeyecek gibi yaptım, hepsini hiç ölmeyecek gibi karşıladın. Hepsini beraber yaptık, uyandık.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s