83

Zamanın sihrini unuttuğumda ağaçlardan esen rüzgar kesilirdi, kuşların bakışları yerin altına inerdi, topraktan renksiz görünürlerdi. Ellerimizde ki saatler paslanır hareket etmezdi, saçlarına düşen güneş ısıtmaz gökyüzünde renk değiştirirdi. Seninle geçen ömrün sonuna cennet bahşedilmişti, aklıma hiçte gelmezdi, gözlerinde görülen rüyalardan gerçek cennetten bir yansıma gibiydi. Ateş gibi yaksan yine de birkaç metre ötende hayat bilinmezdi, zaman öyle çok sihirliydi, bir kaç adım yanında kelebekler ölsede hayat bizi sonsuzlukla lanetlemişti. Nefesinden gelen koku bozulan gözlerimi iyi ediyor, yorulan kalbimi dinlendiriyor, yüzümde ki çizgileri düzeltiyordu. Burnuna uzanıp öptüğümde kaderim baştan yazılıyor, ecelim bir iki adım ileride beni bekliyordu. Gitmedim, ellerini bıraktığında düşeceğini hissederdim. Düşersen kanayan içim iyileşmezdi, kanın eksilmesi burada hissizlikti.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s