74

Başını koyduğun yastık ipektendi, esasında bir böcekti, ömrüne bedeldi. Vicdana uzattın ayaklarını, yüzündeki gülümseme görünmezdi, sesin duyulur doğruluğu bilinmezdi. Kaç ömürdür ziyan olan, uzaktan uzağa izlenmezdi, çizilmezdi tablodan bir hüzün, karanlığı görmeden aydınlık gözleri köreltmezdi. Peşin bir huzur dinlenmezdi tanrıdan, bedeli ödenmeden denizlerin derinliği hissedilmezdi. Okyanuslar boyu taşıdım ben seni, vicdanımın beli bükülmedi, yükmüş gibi bilinmedi, kalp atışları gibi derinden, içtendi. Yokluğun gibi manzaralar göremedim henüz, gözlerimin körlüğü bir türlü geçmedi, gökkuşakları bile renksizdi, yine de izledim senmişsin gibi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s