63

Özgürlüğüne kanı ilk döken kişiydim ben, öyle sanıyorum ki tektim, gölgen gibi peşindeydim. Dumanlı, sisli yollarda nefesine karışırdım, bilmezdin. Su içmenin düzeni mi olur a kadın! Aynı saatlerde toplardım bardağı peşinden, terketmezdim. Çiçekleri koparmaya el vermezdi için, hatta sulardın, su gibi saftı, beyazdı tenin, rengini bile özlerdim. Yağmurdan mı beslenirsin bilmem, kuş kadar hafifsin, nerede senin kocaman kalbin? Emanet isterim taşıyamazsan, içimde o kadar yoğun ki hislerim, benden bir parça gibi yorulmaz, yolundan gider yolunu izlerim. Gölgen gibiydim ben, gölgenden siyah, gölgenden renkliyim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s