62

Zamanı keşfettim bugün, küçük bir kum saati yaptım, göz kırpışlarını hesap ettim. Ellerime yazdım sonuçlarını, nefesini saydım iki gece boyunca, kalp atışlarınla beraber doğdu güneşim, sayıları çok unuttum, nefesini çok sevdim, hep gece olsun yeniden sayayım istedim. Çok hızlıydı zaman, kumlarla yarışırdı gözlerin, yoruyor gibi hissederdim kötü olurdu içim farkederdim. Bir gün eksildi sanki nefesin, sayıları unutmak istedim, beceremedim. Eksikliğini hissettim günlerce, nefesine eşlik edeyim dedim, geride kaldım hep, geçemedim. Kırdım saati, toprağa gömdüm, gözlerine baktığımda kırdım diyemedim, kaybolan nefesin gibi kaybetmiştim, uyuyamıyordum, doğmuyor gibiydi artık güneşim. Günlerce güneşin doğmasını bekledim, yorulmuyordu gözlerim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s