61

Sabaha kadar geçen saatleri çokta hatırlamam, korkum artıyor, içimi kemiriyor zaman. Gün doğana dek sayılar yerinden fırlıyor, saat denen alet çıldırıyor sanki amacını yitiriyor. Yüzüne esen rüzgar içimi titretiyor, güneşin aydınlığı pencereden girdiğinde uyku bastırıyor. Uyanmadan, gül yüzün kapıdan çıkmadan, kokunu rüzgara emanet etmeden içim rahat etmiyor. Dualar eksik olmuyor dilimden, kalbim acıyor, senden önce ecele kavuşmak istiyorum. Zamanı unutuyorum, saatleri kestiremiyorum, dualarım hep eksik kalıyor. Tutunamıyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s