55

Kokusuz kahvenin, renksiz bardağı gibi aramız. Az şekersiz. Renk körü gözler gibi uzaktan ya da yakından anlamsız. Burnumdan uzakta dalgalansa da saçların, rüzgara gerek yok hepsi benden bağımsız. Zihninde uçusan düşünceler gibi rüyazsız, uykusuz geceler kadar uzun ve düzensiz. Yorulmuş artık damarların acır senden rızasız, rengi açılmış kanın akar su gibi istisnasız. Görmeye kalmaz gerek, şiddeti dayanabilmen için imkansız. Gözünden anlarım üşür ellerin titremekten halsiz, için düşmüş yorgun, sanki artık hüdasız. İzin versen ellerine yeter gücüm, ellerin güç olur kucaklarım belini aciz ve şifasız. Isın isterim, kollarım güçsüz, dudaklarım sihirsiz. Sana gitsem yollar uzun ve ışıksız, fotoğrafların ıslanmaz elbet buralar bulutsuz, yağmursuz. Dizlerim ve ellerim çiziksiz, özledim, kanarsa da artık bedenim hissiz. Ruhsuz gibi gelemem sırtımda hepsi eksiksiz. Böyle izlerim beni seni, böyle yorgunum hepsinden biraz biraz sağır, dilsiz. Tek kelime edemem, edersem dağılırım ortalığa parça parça sahipsiz.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s