35

Bir gün savaşmaya başlarsak ömür boyu sürebilirdi nihaneyinde, korkuturdu ihtimaller. Yine de olursa ateşkes isterdim ben anında, yorulurdu nefesin bilirdim. İzin isterdim ayak uçlarına oturmak için, yorulmuştur belki ayakların, ayaklarınla dinlenmek isterim. Belki gereği kalmazdı o zaman silahların, nefesini dinler pes ederdim. Savaşa bile gerek yoktur aslında, düşen saç tellerini toplardım ben bulduğumda, yine de düşüren rüzgar olmazdım, o an hatırlarım rüzgardır benim gerçek düşmanım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s