29

Gece bitmiş, gündüz sıkışmış gibi, böyle anlamsız hava, kuru bir ayaz yeryüzünde. Ne üşürsün ne de ısınır ellerin. Kırılan dallar asılı kalmış, yağmurlar düşmez, toplanmıyor bulutlar yine de maviye boyanmış gökyüzünde. Yaprakların rengi yeşilden dönmüş griye. Sahi nerede uyandık biz bu sabaha, nereden geldi uyanma hissi, doyduk mu uykuya, üşümüyor muyduk uyandığımızda? Soruları karşılayan kelimeler öğrenmeliyiz, yeni harfler yeni kelimeler; En önemlisi yeni bir yüz gerek yüzüne utanmadan bakabilmek için. Biz yaradan değiliz, mahşere kadar bekleyeceğiz, ateş olacak ama belki yakmayacak, su ıslatmayacak, yağmur düşmeyecek, rüzgar üşütmeyecek bedenlerimizi. Isınmasa da tutacağım ellerinden, unutmadığım bir kelime kalacak; Korkma diyeceğim tüm cesaretimle gözlerine. Gözlerim aydın kalacak gözlerine baktığımda, uyumayacak/uyanmayacak.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s