20

Sonu yazılmamış bir hikayenin son sayfası uçup gidebilir rüzgarla beraber. Ne kadar parçalansa da yok oluşu kıyamete bağlıdır elbet. Mevsimler boyunca uçar, ateşe, toprağa ve ağaçların dallarından yağmurlar boyu aşağıya düşebilir de elbet. Sonu okyanusların dibi görünmedikçe bir umut her an vardır en ufak esintide bile. Aramıza okyanuslar girmedikçe çatlayan dudakların ıslanması da mümkündür elbet. Ben yüzme bilmem, dibi görmeden de kaybolup gidebilirim yeryüzünden. Kıyamet asıl olarak budur, ruhum nefesin kadar yakınında ufacık esintilerde kaybolabilir. Beden sular içinde yüzerken dudakların kuru kalır, kopar büyük kıyamet.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s