3

İnsanlık öyle basit şeylere kafa yormuştu ki güneş yetmiyormuş gibi ışığı icat etmişti. Öyle bahtsız bir kaderin ortasında doğmuştuk, her yer istemsizce güneş gibi ışıldıyordu. Çok zaman geçmişti, alışamıyordum bu düzene, sensizliğe. Zihnimiz mi geri kalmıştı yoksa ruhumuza uygun bedenler ancak mı yaratılmış bilmiyordum. Gözlerine baktım ve o an kayboldum, yaratılışım bunu gerektiriyordu. Her yer öyle karanlıktı ki ancak seni seçebiliyordu gözlerim, uçuyormuş gibi huzur doluydum. Tanrı güneşin kör noktasını gözlerine işlemişti, öyle kutsaldı kirpiklerin, hiç birini bu dünyaya terk etmedim. 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s